cropped-image-1.jpeg

Hoge toren, lage score

Collega, lunchmaatje en inmiddels vriendin J. is hoogzwanger. In haar laatste werkweek moest er natuurlijk iets leuks gedaan worden en na het afhaken van de naaste collega´s besloten we dat samen dan maar decadent te doen. Een high tea moest het worden en dan vooral lekker en luxe. Na het nodige Googlen kwamen we dankzij een veelbelovende blog op de site `High Tea Vriendinnen` uit bij het Kurhaus. De blog met  tekenende foto´s beloofde een torenhoge  etagère met hartig en zoet lekkers, vers fruit en volle buiken. J. en ik hadden er zin in. Heel veel zin! We werden afgelopen dinsdag in de serre van Restaurant Waves  (het restaurant van Grand Hotel Amrâth Kurhaus) ontvangen door een allervriendelijkste en ietwat verlegen ober (Y.) die ons uitleg gaf over wat ons te wachten stond. Een prosecco vooraf (ok, J. natuurlijk niet), een warm voorgerecht gevolgd door de langverwachte etagère met onderin de hartige sandwiches en naar boven toe zoet, zoeter, zoetst met bovenin het fruit.  Ober Y. raadde ons aan om e.e.a. van onder naar boven aan te pakken, maar uiteraard mochten we dat helemaal zelf weten, zei hij lachend. “Don’t mess with a pregnant woman”, dacht ik vriendelijk glimlachend. “Kom maar op”, was onze reactie. En toen begon het… De etagère werd gebracht door een collega van ober Y. wat bij ons de nodige verwarring zaaide. Want waar was het voorgerecht? En het ding was van onder tot boven gevuld met zoetigheden. Waar waren de sandwiches?  Ober Y. kwam toegesneld en liet Read More

cropped-image-1.jpeg

Zomaar een heerlijk weekend

Gisteren was het beter weer dan gedacht en we bedachten op het laatste moment dat een etentje op een van onze favoriete terrassen in Den Haag wel even heel fijn zou zijn. Restaurant Mama Kelly, gelegen aan een haventje in de opkomende wijk de Binckhorst is en blijft een bijzonder plek.  Heel eerlijk, we komen er vaker, maar hebben er nog nooit binnen gezeten, We zoeken dit restaurant meestal op als het weer goed genoeg is om buiten te zitten. De kaart is er goed, of zoals ze zelf zeggen: hij is niet ingewikkeld. Je kiest er voor kip of kreeft. Beide gerechten kwamen dan ook op tafel en het was weer heerlijk. Het is er niet goedkoop, maar wil je niet in het centrum zitten, makkelijk kunnen parkeren en lekker eten op een bijzonder terras tussen de bootjes tussen de industriële panden, dan zit je er decadent fijn. Oh en… vergeet de Sticky Toffee niet te bestellen. Vandaag was het weer nog mooier en togen we ’s ochtends op aanraden van een buurvrouw naar “Opa’s Veldje”, een recent opgeknapte speeltuin aan de Tuinluststraat in Voorburg. Smurf rende samen met P. langs alle speel- en klautermogelijkheden en dat zijn er best wat voor een buurtspeeltuin. Het is er heerlijk ruim en alles ziet er verzorgd, heel en schoon uit. Geen plastic en felle kleuren, maar hout en degelijke speeltoestellen met voldoende uitdaging voor alle leeftijden. Naast spelen op een glijbaan, schommels, klimtoestel en wip, kon Smurf zich uitleven op verschillende Read More

cropped-image-1.jpeg

Veel te lang geleden…

Wat is het lang geleden dat ik een blog heb getypt en gepost. Veel te lang geleden. Hoe dit komt? Niet omdat ik niet uit eten ben geweest. Ik ben zelfs veel en lekker uit eten geweest en met Smurf hebben we heel veel leuke dingen gedaan. Ze had geen vakantie, want ze gaat nog niet naar school, maar in de afgelopen twee weken hebben we haar wel extra verwend en zijn we allerlei leuke dingen gaan doen omdat het aanbod er in de vakantieperiode nou eenmaal is. Ook hebben we een abonnement op Blijdorp Zoo genomen, dus hier hebben we uitgebreid gebruik van gemaakt. Als ik iets de schuld kan geven van het niet achter de laptop kruipen, dan is het de open haard, al zit ik hier nu ook lekker voor. De vlammen nodigen uit tot lui op een kussen hangen met niets meer op mijn schoot dan een dekentje en mijn trouwe vriend de Ipad. Suffe spelletjes spelend en verstand op nul. Hard werken doet dat met een mens, althans, met mij.  En dan is er ook nog iets met een (tijdelijk gebrek aan) een ruggengraat. Ik moet de hele dag al zo intelligent zijn/doen, dus me ’s avonds laten verleiden tot ontelbare potjes Gardenscape is wat ik doe. Maar goed, mijn blog ben ik niet voor niets gestart en schrijven is iets wat ik erg graag doe. Bijna net zo graag als eten. Dus hier weer een stukje… over eten dus. Zonder kinderen. De Lisboa a Madrid Read More

cropped-image-1.jpeg

Over wijn, koffie en ijs… Oftewel, waar we niet zonder kunnen

Wij wonen in de Haagse wijk Bezuidenhout. Een heerlijke wijk met een brede variatie aan inwoners. Oudere mensen die er al hun hele (getrouwde) leven wonen, singles, stellen en veel jonge en wat minder jonge gezinnen. Er zijn een aantal scholen, kinderdagverblijven, naschoolse opvangorganisaties en veel speelmogelijkheden. We hebben hier zelfs de luxe van een heus zwembad, een tennisvereniging (ok ok, officieel vallen deze onder Mariahoeve maar ze liggen 10 meter over de grens) en een variatie aan andere sportverenigingen. En er zijn winkels en restaurants. Gelukkig voor mij! De Theresiastraat midden in de wijk is voor ons op loopafstand, dus een veelbezochte locatie. Ondanks dat we onze boodschappen voornamelijk bij de supermarktgigant met het blauwe logo doen en de spullen zelfs vaak thuis laten bezorgen, steunen we ook graag de lokale, kleine ondernemers in de buurt. Er zijn een aantal plekken waar we graag komen, met en zonder kind, voor zeg maar de essentials.  Wijn van Steve Dit is uiteraard een adresje waar ik Smurf alleen mee naar binnen neem als ze haar handjes op haar rug doet en belooft minimaal te bewegen.  We zijn er dan ook meestal snel weer weg, maar niet zonder minimaal 2 flessen heerlijke wijn waar P. en ik dan later samen of met anderen van genieten. Smurf heeft geen idee wat er in dit wijnparadijsje wordt verkocht en dat houden we hopelijk nog een hele tijd zo. Tot ze een jaar of 21 is zeg maar. Maar goed, Wijn van Steve dus. Steve Read More

cropped-image-1.jpeg

EHBO

Onze Smurf is geen aansteller. Ze is best een bikkel. Meestal. Soms. Als ze zich stoot of ze valt en echt, echt, echt veel pijn heeft dan is een kus op de zere plek meestal voldoende. Als dat echter een keertje niet helpt dan werkt een wonderpleister uit het brede assortiment wel. Prinsessen (warme of ijskoude), damesgroepjes, piraten, auto’s, poezen of bloemen. Voor elk rood plekje of met het blote oog niet waarneembare wondje is er wel een pleistervariant. En dan is de pijn op slag weg en vind ik nog geen uur later de pleister terug aan de zijkant van de bank of aan het vloerkleed gekleefd. Maar een maand of wat geleden sloeg de onrust ineens toe. Wat als een kusje of een wonderpleister niet genoeg is. Wat als er iets in haar keel schiet of ze ineens een ongezonde belangstelling krijgt voor het gasfornuis of de open haard. En wat als wij, als normaal gesproken oplettende ouders die haar meer dan eens hebben gewaarschuwd voor de gevaren in huis en buiten, toch even met onze ogen knipperen. Wat als… je moet er toch niet aan denken. Met dit ergens in mijn achterhoofd opende ik op een dag mijn mail en trof daar een uitnodiging aan voor een workshop “EHBO baby en kind” op het kinderdagverblijf van Smurf. Samen met een aantal andere bezorgde ouders en mijn beste vriendin (moeder van een stoere zoon van 4 en in het bezit van een eveneens grote fantasie over alle enge Read More

cropped-image-1.jpeg

Culinaire kunstwerken

En toen werd het weer eens tijd voor een etentje zonder man en kind. Dit “fancy” avondje met mijn beste vriendin stond al geruime tijd op de planning, maar kwam er door omstandigheden steeds niet van. Je kent het wel. Of niet natuurlijk. Afgelopen vrijdag kwamen de drukke agenda’s eindelijk bij elkaar en wij dus ook. Het restaurant werd gereserveerd, nieuwe kleding en onmisbare laarsjes werden geregeld en daarmee kwam het met de zin meer dan goed. We startten de avond met cocktails bij Restaurant Milú op de  Driehoekjes 15 in Den Haag. Je kan daar ook lekker eten, maar dat was het plan voor die avond niet. Cocktails moesten het zijn en Apple Martini’s en Strawberry Margarita’s werden het. Om mee te beginnen dus. Na deze goede start konden we terecht bij het nog geen 30 meter verder gelegen HanTing Cuisine aan de Prinsestraat 33. Dit restaurant heeft een Michelinster en is hiermee één van de twee uitzonderingen in het Haagse. En wat voor een uitzondering. Op de site van HanTing Cuisine (ik mag HanTing zeggen) wordt gesproken over “kennis van 5000 jaar Chinese voedingsleer met nieuwe bereidingstechnieken en Westerse smaken” en “verfijnde gerechten die passen binnen de filosofie van bewust eten”,  maar ik heb er twee simpele woorden voor: overheerlijk en bijzonder.  Het is fijn dat ze de beproefde formule van het menu van de chef hanteren naast een à la Carte menu. Dat scheelt mij weer enorme keuzestress. Geef aan wat je liever niet eet en ze houden er rekening mee. Omdat Read More

cropped-image-1.jpeg

Stiekem een beetje lente

Oh oh, Den Haag, mooie stad achter de duinen. Maar wat zich achter de duinen bevindt als je je in de stad bevindt, is minstens net zo mooi. Afgelopen zondag leek de winter even ver weg. Ja, het was koud, maar doordat de wind even een dagje vrij had, leek het net lente. En mijn gezin en ik houden van lente. Dik aangekleed met jassen, dassen, mutsen en handschoenen togen we op verzoek van Smurf richting Scheveningen. De bal moest mee want ons halve jongetje wilde voetballen op het strand. En de wil van deze dame is, zeker op een dag als deze, wet. Voordat ze als een mini-Messi los kon, besloten we eerst even “op het water te lopen”. Zowel het Zuidelijk- als het Noordelijk Havenhoofd waren open, druk bevolkt met wandelaars, zeeliefhebbers en sportvissers. Op de punt van beide Hoofden staat een kleine vuurtoren dus dat was het doel. En echt, zonder een zuchtje wind en een flink zonnetje was het genieten. Onderweg, op de blokken, zagen we Aalscholvers en een paar hele schattige inimini vogeltjes. Achteraf heb ik ze opgezocht en het bleken Steenlopertjes. Logisch. Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan. Een heel rijtje drukdoende vissers met hun professionele gereedschap hadden het duidelijk naar hun zin in de zon en voor Smurf (en stiekem ook voor ons) was het extra leuk dat er vlak voor onze neuzen ook nog even wat werd gevangen. Geen grote vis, maar de “Haagse Harry” ging er echt even voor staan met Read More

cropped-image-1.jpeg

Onder de dekens

Mijn vorige blog was niet echt Haags. Sterker nog, het was er eentje in Belgische sferen. Dit keer weer geen tips uit het Haagse, maar een item met een overwegend Amsterdams accent. Wat ik hiermee bedoel wijst zich hopelijk vanzelf. Als het even kan zorg ik er voor dat ik net iets eerder in bed lig dan P. Ik heb dan alles al gedaan: make-up verwijderd, tanden gepoetst, me even lekker opgefrist en uiteraard Smurf nog een keertje toegedekt en haar een aai over haar bol gegeven. Als ze dan nog even een tevreden knorgeluid heeft gemaakt kruip ik met mijn telefoon onder de dekens en open ik mijn favoriete apps. LINDA.tv                                                                                                             Ik heb deze app ooit van mijn telefoon verwijderd toen het niet langer gratis was. Een paar maanden geleden zag ik op Facebook een promo-filmpje van de serie Bitterzoet voorbij komen. Omdat ik een zwak heb voor vrouwenseries besloot ik de app opnieuw te installeren en yes… er hoefde niet langer betaald te worden. Go Linda de Mol. Ik heb meteen alle bestaande afleveringen van Bitterzoet achter elkaar gekeken. Het zijn allemaal filmpjes van rond de 5 minuten dus het kijkt lekker weg. De komische Read More

cropped-image-1.jpeg

Mega Toby

Voordat Smurf er was verafschuwde ik echt alles wat met Studio 100 te maken had. En nog steeds zijn er typetjes die van mij echt niet hoeven. Bumba mogen ze door een leeuw in zijn eigen circus laten opvreten, Piet Piraat mogen ze onder zijn eigen Scheve Schuit door kielhalen en aan de haaien voeren en Kabouter Plop mag worden achtergelaten in een diep donker bos vol wilde dieren in de hoop dat hij nooit meer wordt gevonden. Op het kinderdagverblijf worden er naast een leuke wekelijkse muziekles ook andere kinderliedjes gedraaid. Net als thuis komt daar het olifantje in het bos voorbij, loopt datzelfde olifantje ook af en toe op de stoep en staat in de hondenpoep en kan Smurf in de Manenschijn met gebaren en al met veel gevoel voor drama opvoeren. Ook de bekende Studio 100 klassiekers worden er niet geschuwd en zo kwamen de dames van K3 in ons leven. En waar ik voorheen echt helemaal niets met de dames had, moet ik nu bekennen dat ik nu net zo hard meezing en -dans. Ook de televisieshows en musicals worden met regelmaat opgezet, zolang het maar de 2.0 versie is met Josje, de favoriet van mijn dochter. Zo langzamerhand vindt ze de 3.0 versie met de nieuwe, jonge, verse K3-tjes steeds leuker. Ik moet bekennen dat ik dat een klein beetje jammer vind omdat ik me qua leeftijd meer kon identificeren met vooral Karen en Kristel. Dat ze hun korte rokjes en zoete meisjesliedjes aan de wilgen hebben gehangen kan ik Read More

cropped-image-1.jpeg

Bløg

Smurf zou afgelopen week een nachtje gaan logeren bij haar oom en tante, maar aangezien ze zelf ook duidelijke plannen had, werden dat uiteindelijk twee nachtjes. P. en ik hebben dus twee ochtenden heerlijk uit kunnen slapen en voor de avonden werden van tevoren uiteraard ideeën uitgewisseld. Dat er, naast ongegeneerd shoppen, een avond buiten de deur gegeten zou worden was al snel duidelijk. Als Smurf uit logeren gaat proberen we eigenlijk altijd wel een voor ons nieuw restaurant uit. Op onze wishlist stond New Nordic Restaurant Bøg, het Scandinavische restaurant van eigenaar/gastheer Peter Sørensen aan de Haagse Prinsestraat. Vorig jaar zijn P. en ik een weekend in Kopenhagen geweest en de sfeer, mentaliteit en keuken bevielen ons daar zo goed dat we Bøg zeker wilden gaan proberen. Bij binnenkomst rook ik meteen de bekende geur uit de Scandinavische keuken, dille (de alternatieve titel van dit stuk). Heerlijk en onmiskenbaar. Het restaurant is rustig ingericht met sprekende kleuren en stevig meubilair. We konden kiezen uit twee 5-gangen menu’s; een menu met vlees en vis en een vegetarisch menu. Er werd bijverteld dat we, wanneer dat onze voorkeur zou hebben, we ook mochten mixen en matchen, maar het menu met vlees en vis sprak ons het meeste aan. Uiteraard bestelden we er een wijnarrangement bij, want lekker eten betekent bij ons ook lekker drinken. We startten met een kunstwerkje van krokantjes van lijnzaad met een dip van zachte huisgemaakte crème fraiche. Erbij werden we verrast met een Wodka-tonic met, jawel, dille. Een goede manier om de Read More