Veel te lang geleden…

Wat is het lang geleden dat ik een blog heb getypt en gepost. Veel te lang geleden. Hoe dit komt? Niet omdat ik niet uit eten ben geweest. Ik ben zelfs veel en lekker uit eten geweest en met Smurf hebben we heel veel leuke dingen gedaan. Ze had geen vakantie, want ze gaat nog niet naar school, maar in de afgelopen twee weken hebben we haar wel extra verwend en zijn we allerlei leuke dingen gaan doen omdat het aanbod er in de vakantieperiode nou eenmaal is. Ook hebben we een abonnement op Blijdorp Zoo genomen, dus hier hebben we uitgebreid gebruik van gemaakt. Als ik iets de schuld kan geven van het niet achter de laptop kruipen, dan is het de open haard, al zit ik hier nu ook lekker voor. De vlammen nodigen uit tot lui op een kussen hangen met niets meer op mijn schoot dan een dekentje en mijn trouwe vriend de Ipad. Suffe spelletjes spelend en verstand op nul. Hard werken doet dat met een mens, althans, met mij.  En dan is er ook nog iets met een (tijdelijk gebrek aan) een ruggengraat. Ik moet de hele dag al zo intelligent zijn/doen, dus me ’s avonds laten verleiden tot ontelbare potjes Gardenscape is wat ik doe. Maar goed, mijn blog ben ik niet voor niets gestart en schrijven is iets wat ik erg graag doe. Bijna net zo graag als eten. Dus hier weer een stukje… over eten dus. Zonder kinderen.

De Lisboa a Madrid
Een paar weken geleden alweer zouden P. en ik samen naar de sauna gaan. Het zou de vuurdoop van P. zijn, maar de oppas belde af. Ziek. Heel sneu voor haar, maar ook een domper voor ons allemaal. Smurf is dol op de oppas en ze was dan ook teleurgesteld dat ze geen middag en avond met haar kon spelen. Gelukkig bood mijn beste vriendin uitkomst (nogmaals, dank je wel!) want zij wilde wel een paar uurtjes oppassen. Smurf weer blij, want deze “tante” vindt ze ook heel erg lief. Voor de sauna was de tijd te kort, maar even uit eten kon wel. P. had een goede recensie gelezen over restaurant De Lisboa a Madrid. Normaal verlekker ik mezelf al even op de online menukaart van een restaurant, maar dit restaurant heeft geen website, We gingen dus voor de surprise en gelukkig konden we nog terecht. De eigenaar van het restaurant verwelkomde ons hartelijk en we startten de avond met een heerlijke port. Over de vraag of we ons wilden laten verrassen hoefden we niet lang na te denken. Verrassingsmenu’s zijn fijn! Voor een vast bedrag p.p. zouden we dan allerlei tapas uit Portugal en Spanje (what’s in a name?) gepresenteerd krijgen.  Laat maar komen, was onze reactie. En dat hebben we geweten. Er werd ons verteld dat we zouden starten met wat brood, aioli en tomatentapenade, maar dat bleek een understatement. De tafel werd ontruimd en gevuld met een enorme plank met allerlei heerlijkheden. Zelfgemaakte chips met ansjovis, kaasjes, worst, ham, gevulde tomaten en champignons, aardappelsalade, stokvis-spread en ja, ook het beloofde brood met aioli en tapenade. Allemaal zeer smaakvol en heel veel. Daarna een schaal met kokkeltjes in zeewater gekookt, mosselen in tomatensaus, kip in knoflook, en met gehakt gevuld en met  kaassaus overgoten gevulde paprika’s.  Ik vraag me af wat er was gebeurd als we hadden we bevestigend hadden geantwoord toen de eigenaar vroeg of we nog meer hapjes wilden toen hij de tegelijkertijd krokant gegrilde maar supermalse pata negra op tafel zette. Mij kon je inmiddels rollen, maar ik heb helaas een zwak voor nagerechten. Hier hebben we ons dus ook nog gewaagd aan en het trio van een soort rijstpudding, chocolademousse en crema catalana. Echt, dit had ik niet willen missen. Het restaurant is klein, maar gezellig, de broers die de boel runnen (eentje in de keuken en de ander als gastheer) zijn onhollands vriendelijk. Zij en hun heerlijke en uitgebreide eten zorgen voor een verrassend avondje uit. Mocht je hier gaan eten, zorg dan voor een rustige volgende dag (of twee) want langdurig uitbuiken is een must. Ook fijn, de rekening viel ontzettend mee, zeker als je bedenkt dat we ook nog een fles wijn en koffie toe hebben genuttigd.
De Lisboa a Madrid
Wagenstraat 146A, Den Haag

Millers Cocktail & Kitchen
Afgelopen Koningsdag was de oppas gelukkig al lang en breed beter. Eind van de middag konden P. en ik dus even de stad in en zijn we gestart op een inmiddels vast hang-out, het verwarmde terras Restaurant Milú. Na de nodige biertjes en cocktails werd het tijd voor iets te eten en zijn we door een zonnige en gezellig drukke (oranje) stad naar Het Plein (die van de Schilderswijk, de Lange Poten en…) gelopen. Ik had inmiddels gehoord dat Bar & Restaurant Millers er een uitbreiding had in de vorm van een cocktailbar met daarnaast een kaart met kleine Aziatische gerechten erop, dus dit werd het doel. Helaas was het buiten op het terras vol, maar we konden terecht in een “booth”, een ronde bank met veel privacy. Hier werd mijn keuzestress weer eens enorm op de proef gesteld. Kiezen uit 10 cocktails kan ik aan, maar 60 cocktails verdeeld over verleidelijke categorieën is echt een uitdaging. Het werd uiteindelijk de Lynchburg Lemonade, een frisse mix van o.a. whiskey, triple sec en lemonade.  Hier ben ik de rest van de maaltijd bij gebleven, want daarna aan de wijn is gegarandeerd aan de paracetamol de volgende dag. Althans, dat geldt voor dit watje. P. ging wel aan de wijn en samen hebben we een aantal gerechtjes gedeeld. De rijkelijk gevulde Bao’s (gestoomde Chinese broodjes) zijn een aanrader. In ons geval kozen we voor de vullingen van buikspek en ossenhaas. Heerlijk. De tonijn-sashimi was boterzacht en de rolletjes met eend in Hoi Sin ga ik zeker nog een keer bestellen. Voor ons is het geen plek om uitgebreid te tafelen, al kwamen we wel tot de conclusie dat een avondje met vrienden, cocktails en Aziatische hapjes hier zeker besteed zou kunnen worden.  Ik zie de uitnodigingen dan ook graag tegemoet.
Millers Cocktail Kitchen
Plein 8-9-10
http://www.millersdenhaag.nl/

Tot de volgende…

Maaike

Delen mag...
Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *